Doelstelling

Doelstelling van The art of giving foundation

Het doel van de TAG Foundation is om fondsen te werven ten voordele van educatieve projecten voor kansarme kinderen in België.

Het aanvullend naschools onderwijs, zoals huiswerkklasjes, taal- en rekenklasjes is o zo belangrijk ter ondersteuning van een succesvol schooltraject. Weliswaar voor alle kinderen, maar in het bijzonder voor de meest kwetsbare in onze samenleving, zij die opgroeien in een kansarm milieu.

Naast de overheid en de onderwijskoepels zetten talrijke verenigingen, organisaties en individuen zich dagdagelijks beroepsmatig of vrijwillig in om de ontwikkeling en het opleidingstraject van kansarme kinderen te begeleiden en te ondersteunen. Hun werk is van fundamenteel belang voor deze kinderen en de samenleving.

De realiteit wil echter dat ook deze sector moet besparen en bezuinigen en dat ook hier de subsidies van de overheid kleiner of zelfs ingetrokken worden. En hier wil de stichting graag helpen. De stichting wil zich inzetten om bijkomende fondsen te vergaren zodat deze verenigingen hun werk naar behoren kunnen blijven doen en dit op lange termijn.

The art of giving

The art of giving...
De kunst van het geven...

The Art of Giving Foundation (TAG) draait om geven.
Een geschenk aan jezelf, je geliefde, een vriend... Een object, een ervaring, het plezier van het geven zelf...

De geschenken van TAG zijn bijzonder.
Ze hebben niet enkel betekenis voor jou en voor degene aan wie je ze geeft. Met jouw geschenk geef je een kans aan een kind dat het heel hard nodig heeft.

De opbrengst van jouw geschenk gaat naar aanvullend onderwijs, zoals huiswerkklasjes, voor kansarme kinderen in België. Naar kinderen die deze extra onderwijsondersteuning hard nodig hebben om hun leerachterstand weg te werken, hun diploma te behalen en zo de vicieuze cirkel van generatiearmoede en sociale uitsluiting te doorbreken.

Mijn verhaal

THE ART OF GIVING FOUNDATION WERD IN 2015
OPGERICHT DOOR CATHERINE MATHYS.

Beste vrienden,

Vandaag kan ik eindelijk de start van een initiatief aankondigen waar ik reeds lange tijd mee bezig ben. Een eigen stichting die kansarme kinderen met leerachterstand concreet vooruit wil helpen. Ik had tijd en inzicht nodig om uit te maken waar de nood het hoogst was. Tijd nodig om te zien waar ik een steentje kon bijdragen om heel concreet een stap vooruit te zetten naar een maatschappij waarin kinderen met gelijke kansen aan hun leven kunnen beginnen. Het doel van de stichting is echter niet zomaar ontstaan. Mathi- mijn echtgenoot- en ik zijn als ouders zelf geconfronteerd met de impact die leerproblemen op de ontwikkeling van kinderen kunnen hebben.

Concreet merkten wij dat onze dochter Romy het niet zo makkelijk had op school. Zij maakte een moeilijke start in het eerste studiejaar met het leren lezen en schrijven. Volgens de school moest ze gewoon meer oefenen en als dat niet hielp misschien haar jaar overdoen. Eén jaar later kregen we dezelfde boodschap en advies. Ik ben dan niet bij de pakken blijven zitten en ben zelf op zoek gegaan naar bijkomende toelichting en advies, want voor mij was het duidelijk dat er meer aan de hand was. Op het einde van haar tweede leerjaar lieten we Romy testen op dyslexie. En ja hoor, daar zat de oorzaak van het probleem. Het was voor Romy zo’n opluchting en verlossing te weten wat de reden was van haar lees– en schrijfmoeilijkheden en te ontdekken op welke manier ze eraan kon werken. Psychologisch had zij er enorm onder geleden, niet te weten, te begrijpen waarom de andere kindjes het allemaal wel konden en zij niet hoe hard ze ook haar best deed. En dat maakt het allemaal nog zoveel schrijnender.

Ik heb er samen met Mathi voor gekozen om onze kinderen dicht bij te staan als ouder. Als aanwezige mama vóór en ná de schooluren. Ik had dus tijd en alle mogelijkheden om actief mee te zoeken naar de juiste analyse en het beste antwoord om Romy te helpen. Een zoektocht die niet altijd even makkelijk geweest is. Het heeft enorm veel tijd, energie en geld gekost. En dat is niet ok. En dat heeft mij tot nadenken gezet.

Want wat als …
Wat als je als ouder zelf niet geschoold bent en niet over de mogelijkheid beschikt om in te zien dat er meer met je kind aan de hand is dan wat de school aangeeft?
Wat als je als ouder niet in de mogelijkheid verkeert om de weg te vinden naar de juiste hulp?
Wat als je als ouder de Nederlandse taal niet voldoende beheerst?
Wat als je als ouder de tijd en de financiële middelen niet hebt?
Wat als …
Wat als is een weg die onvermijdelijk leidt tot blijven zitten, toenemende leerachterstand, verminderd zelfvertrouwen, schaamte, … etc. Tot een start in het leven met een flinke achterstand op de rest van de jeugd.
Dit buikgevoel wordt effectief bevestigd door nationaal en internationaal onderzoek.

Deze fundamentele oneerlijkheid, waardoor kansarmen nog minder kansen krijgen, maakt me boos, maar maakte ook energie vrij om er iets aan te willen doen. Daarom ging ik op zoek naar een manier om kinderen, die omwille van hun sociaal economische thuissituatie moeilijkheden ondervinden op school, een extra hand toe te steken. En richtte ik de stichting “The Art of Giving” op. Waarmee ik steun wil geven aan buitenschoolse onderwijsprojecten voor kansarme kinderen.

Het is erg fijn om te weten dat ik hierin gesteund wordt. Door Mathi in de eerste plaats, maar ook door vrienden en bedrijven die me hielpen om de stichting op te richten. Maar zeker ook door de kunstenaars die hun medewerking gaven aan mijn initiatief. Zij geven de laatste groep die ik wil danken, jullie, de kans om tweemaal te geven. Eénmaal door een kunstwerk aan te schaffen en cadeau te geven aan je geliefde, aan een klant, aan jezelf. Maar ook een tweede maal want door jullie aankoop kunnen wij lesuren aankopen waarmee we concreet de leerproblemen van een aantal kansarme kinderen kunnen wegwerken.

Ik wil geen druppel op een hete plaat zijn. Maar een stevige handvol druppels. Het zou fijn als we met velen daaraan zouden samenwerken.

Dank jullie allemaal!
Catherine

Met dank
aan